“Opening our ears so much that we forget we’re not speaking at all.” Hildegard Westerkamp.

Voor aanvang van haar lezing luistert Hildegard Westerdkamp aandachtig naar de akoestiek van de conferentiezaal van de Balie. Tijdens de lezing wordt ook snel duidelijk waarom, naast soundscapes van de band zorgen ook meerdere sprekers voor een af wisselende beleving. Zo blijft ze steeds op zoek naar de mogelijkheid mensen geluid zo te laten ervaren als hoe zij het hoorde, en verliefd op werd. Tijdens haar lezing praat ze over de vraag ‘What is a Soundwalk?’ en praat behalve over haar definitie en werkwijzes over de rol van de leider van deze soundwalks en de luxe waarin de toeschouwers verkeren. Voorbeelden laten zien hoe ze eeuwig geïntrigeerd blijft in het focussen van de oren in akoestische omgevingen en blijft spelen met de mogelijkheden die een leider van een soundwalk heeft.

Tijdens Acoustic Spaces in de Paradiso vanavond zal Into the Labyrinth onderdeel uitmaken van het programma. Een ervaring die de grenzen tussen droom en werkelijkheid zal verkennen. Uiteraard zal ook dan de focus liggen op de akkoestische omgeving waarbij ze, zoals vaak belangrijk is in haar werk, haar focus zal leggen op het luisteren zelf. Of, zoals ze zelf hoopt, te zorgen voor een sfeer waarbij het publiek in complete stilte de oren zo ver kunnen openen dat we vergeten dat we zelf niet meer aan het spreken zijn.
- Florian

Into the Labyrinth (2000) door Hildegard Westerkamp, Paradiso